تصمیم نداشتم در مورد زن ایرانی بنویسم. اما سرکار خانم حورا دلیلی شد برای نوشتن!

ایشون نوشتن:
وقت بخیر آقای حضرت فیل خیلی ببخشید من یه زن ایرانی هستم توی مهمونی ها خودمو میندازم بیرون و آرایش میکنم و خیلی چیزها چس و فیسی هم نیستم
اهل کتاب و ورزش و غیره هم هستم
خیلی خوبه که ادم در مورد چیزی که میخواد خرف بزنه اطاتعات کامل داشته باشه
منم میتونم بگم مردا خیلی احمقن که با تمام این تفاسیر باز هم با یک زن ایرانی ازدواج میکنن

منم جواب دادم:
خوبه عزیز
اینقدر حوصله نکردی که بخونی! راستش مهم نیست. اگه می خوندی شاید نظر نمی دادی. شایدم با عجله جواب دادی که بگی من راست میگم. شایدم نه.

هر وقت خواستی به کسی ایرادی بگیری یادت باشه اول یه نفس عمیق بکشی. برای خرف زدن شاید، ولی برای حرف زدن اطاتعات کافی نیست.

کافی نیست یه زن از لی یونگ آیی چیز بدونه تا آزاد باشه. آزاد میشه وقتی مغزش آزاد بشه. لازم نیست آرایش کنه لازم نیست لباس کوتاه بپوشه. اما اگه هر کدوم از اینا شد باید باورش کنه و پاش وایسه.

حالا می خوام حرف دیگه بزنم! کسی که در مورد علایقش کلمه «و غیره» رو به کار می بره، یه زن ایرونی تمام عیار نیست؟ کسی که وقتی می‌نویسه عجله داره سریع بزنه و بره (درست مثل وقتی که داره کار میکنه!) یه زن ایرونی نیست؟  کسی که براش ورزش و کتاب هم ارزشه (دقت کنین منظورم بی ارزش نیست) و تازه به «و غیره» هم علاقه داره. اونم به عنوان ابزاری برای عقب نموندن از قافله!

اشتباه نکنین زن ایرونی همینه. زنیه که ادعا داره ولی نمی‌دونه نسبت به چی! آرایش می‌کنه ولی نمی‌دونه برا کی! حقش رو می‌خواد ولی نمی‌دونه حق چیه! فمینیسته ولی از فکر کردن خوشش نمیاد!

سرکار خانم حورا اینا رو ننوشتم که بهتون توهین کنم. تازه از جواب بعدی هم که نوشتین بدم نیومد! در جواب شما٬ مادر من یک ایرانیه. پرورده همین آب و خاک. آموخته همین فرهنگ. مادر من زنی بود روی پای خودش. کاری بود و درآمد داشت و تقریبا (جز تناقض مذهبی) هیچ کدوم از تناقض ها رو نداشت. چادری نبود و نیست ولی بدن نما هم نبود (حالا که پیر شده و بدن نما بودن با نبودنش موضوعیت نداره!). اما مادرم هم آزاد نیست.

حالا شما بگو٬ شما کدوم از این تناقض ها رو داری؟

امروز یاد پریسا کردم.

پریسایی که یک روزی، یه جایی بالاتر از بقیه جاها، پای یک دیواره سنگی که ملت خودشونو می‌کشتن تا ازش بالا برن، اومد پایین. تنها اومد پایین.

غریب نبود بین دوستاش بود. امام نبود از امام بالاتر بود. زیبا نبود ولی از هر زیبایی زیباتر بود.

ده دوازده ساعت قبل از اون یک لجنی تو پناهگاه بهش گفت واسه چی اومده؟ اینجا که جای اون نیست! جای دخترا نیست!

پریسا نگاش کرد.
گفت: بر می‌گردم جوابتو می‌دم. اگر راست می‌گی باش تا جوابتو بگیری.
پریسا برنگشت. رو شونه برگردوندیمش.

وقتی افتاد طول کشید تا برسیم بالا سرش. فقط می‌گفت جواب اون یارو رو کی بده؟ لجن رو می گفت.
و رفت.

برگشتیم و گذاشتیمش رو سکو. لجن اومد بالا سرش.
گفت: من که گفتم! جمله دوم رو دیگه نگفت. یعنی نتونست.


میدونین! مشت من دیگه خوب شده. اما پنج شیش تا از دندونای لجن دیگه خوب نمی‌شن.


نمی‌دونم چرا این رو نوشتم. دلم نمی‌خواست از این حرفا بزنم.
شاید چون دخترم اینجا نیست. شاید ....

دوره تب و تاب فیلم 300 تموم شد اما چند تا سوال برای من باقی مونده.

اینکه فیلم خوبی نبود٬ پس؟
یا اینکه فیلم خوبی بود. خوب نه چون به ایرانیهای باستان توهین کرد. خوب٬ چون به عنوان یک فیلم هالیوودی خوب بود.
بازی
صحنه ها
داستان
سکس

چرا مردم اینقدر جوش زدن بعدش هم هیچی؟ چه فروشی کرد به همین دلیل و حالا هم فراموش شده!

این کاریکاتور خیلی گویاست. برخورد اروپایی ها رو با مطلب نشون میده. خوب نگاش کنین. شاید یه چیزایی یادتون بیاد:

 

این رو مدتیه که نوشتم و اینجا مونده. چرا؟ نمی دونم!

تو یک وبلاگ خوندم که اختراع mp3 و دستگاه پخشش، حرکتیه در تضاد با منافع کاپیتالیستها! پس باید تا میشه موزیکها رو mp3 کرد و با اینترنت همه جا پخش کرد و با mp3 playar گوش داد!

یکی نیست به این دوست عزیز بگه آخه عاقل! این دستگاه رو کی ساخته؟ مگه نه اینکه این دستگاه هم از دل همون سیستم سرمایه‌داری در اومده؟ و نه اینکه با پولی که به این دستگاه دادی قسمتی از ضرر mp3 شدن موسیقی‌هاشون رو بهشون برگردوندی؟

حالا می ریم سر اصل مطلب:

زنده باد MP3 کشنده کیفیت خوب موسیقی و باعث ابتذال اون. راه حل جدید کاپیتالیستها برای گرفتن شیتیل!

ربطی به موضوع نداره، ولی زنده باد دخترم. دلیلم نمی‌خواد!

امروز سخت ترین کار دنیا افتاد رو کولم (مثل همیشه) جمع و جور کردنه گندکاری‌های یه همکار خانوم! خدا بهم رحم کنه! این از اون کاراست که فقط کار حضرت فیل، یعنی چاکرتونه.

یکی به من بگه چرا خانم ها تو کار اینقدر سهل‌انگارن؟ یعنی واقعا کار به اندازه آرایش سر و صورت و سینه و باسن و غیره ... مهم نیست؟ یعنی واقعا مهم نیست که آدم کارش رو درست انجام بده فارغ از اینکه چرا داره انجامش می‌ده یا سودش تو جیب کی می‌ره؟

من که هنوز نفهمیدم. گیج هم شدم چون می‌خوام به دخترم زنگ بزنم و نمی‌دونم دقیقا باید چی بگم!

امروز برای بار سوم تو این هفته رفتم دندانپزشکی.

نمی دونم چه بدبیاری‌ایه که دندونای منه مادر مرده با بقیه فرق داره و همیشه کارای دندانپزشکی بیشتر وقت و درد و پول می بره! امروز دکتر هر چه کرد دندون بی حس نشد که نشد! یکشنبه هم همینطور شد دوشنبه هم همینطور و و الخ. خدا هیچ کافری رو گرفتار دندانپزشک نکنه! تمام اعصابم رو از کانال عصب کشید بیرون! هی هم می‌گه تحمل کن الان تموم می‌شه. کولی بازی در نیار. دلم می‌خواستم بزنم تو دهنش که بده همه رو براش روت کانال کنن! قیمت هم که سر به فلک می‌زنه و درد دندون رو بیشتر می‌کنه!

هم جیبم خالیه. هم فکم درد میکنه، هم دهنم سرویسه، هم ... . به قول قدیمی‌ها: «سپلشک آید و زن زاید و مهمان عزیزی ز در آید»

باز جای شکرش باقیه که امروز دخترم پیشمه و همین که می‌بینمش و صداش رو می‌شنوم برام تسکینه!

دقت کردین زن ایرانی پر از تناقضه؟ خودشو آرایش می‌کنه که نگاش کنن. وقتی هم که یکی نگاش کرد می‌زنه تو گوش یارو که ای هیز بی‌آبرو!

یا مثلا تو مهمونیا نیگا کنین. طوری لباس می‌پوشن که «آنچه نهان است هویدا شود» منظورم همه قسمتهایی که فکر می کنن بدنهای خیک ماستی‌شون تحریک کننده‌است. خوب حالا اگر کسی نگاه کنه و بره تو نخ طرف، روشونو می کنن اونور و ویش ویش و فیش فیش می‌کنن. اما دوباره یه جوری ردیف می‌کنن که طرف بازم بتونه ببینه! یا اگه فرصتی بود یهو خانوم باسنشو که به سختی با پارچه پوشونده شده، میماله به هر جای طرف که بتونه و دم دست باشه! فورا هم خودشو میکشه کنار که همه بفهمند اینکاره نیست. یکی نیست به اینا بگه وقتی نمی‌خواید کسی تن و بدنتون رو ببینه، غلط میکنین بیرون میندازینش!

یه سری به بقالیا بزنین. زنهای خونه‌داری که با بقال و چقال لاس میزنن و براش عشوه میان. پشت چشم نازک می‌کنن، چند نفرن؟

یه سری به مطلب دکترا بزنین. اگر دکتر خوش‌تیپ و جوون باشه خانمها از همه سن و سالی زرت و زرت مریض می‌شن! نمی‌شن؟

دقت کردین که تقریبا تمام زنهای خونه‌دار از بی‌حوصلگی ناشی از بیکاری و یکجا نشستن شکایت دارن. خوب حالا چند تاشونو می‌شناسین که از وقتشون برای کتاب خوندن و ورزش کردن و نقاشی کردن و اصولا یک کار مفید استفاده کنن؟ اصلا تو کتابخونه‌ها چند زن سراغ دارین که مشغول کتاب خوندن یا حداقل درس خوندن باشن؟

چند زن ایرانی سراغ دارین که مثل مرحوم پروین اعتصامی از توی اختناق خونه‌های اون زمان تونسته باشه خودشو نشون بده؟ به ده تا می‌رسن؟

امیدوارم دخترم از اینها نباشه. فعلا که نیست.

دقت کردین زنای ایرانی چقدر به خودشون آت و آشغال میمالن؟ اونم فقط به صورت! که چال چوله‌های پوستهای بیمارشون رو بپوشونن. پوستی که بیمار شده چون بهش آشغال مالیدن. از آرایش هر زن و دختری خوشتون اومد یه نیگایی به مچ دست و مچ پای کبره و پینه بسته‌شون بندازید. فورا حالتون بهم میخوره. یا دماغتون که بخوره به بالشی که لپ خانوم چند دقیقه پیش روش بوده، نتیجه یکیه. تهوع.

تهوعی قاطی از بوی اسپری‌های مختلف مو و پوست و زیر بغل و لای پا. قاطی‌تر با بوهای ادکلنهای آشغال فرانسوی که هر کدوم یه بو میدن و دماغ آدم رو به گند میکشن. دیگه از منظره مدادهای رنگ وارنگ چرب و چیل تعریف نمی‌کنم و حالتون رو بهم نمی‌زنم. یا کرمها و پن‌کک‌ها و بقیه آشغالا.

اوضاع اینقدر خرابه که آدم اگر یک زن ایرانی بدون آرایش ببینه جذبش میشه بی اختیار!

حیف پوستای زیبا و تر و تازه که با محصولات بوگندوی کارخونه‌های چند ملیتی به گند کشیده میشه. حیف جوونیایی که زیر رنگای بی اصل و نصب سرخ و بنفش و زرد قایم میشه و آدم رو یاد پیرزنهای هرزه آمریکایی می‌ندازه.

علتش چیه؟ اولا که جذب نگاه‌های مردا. دومیشم شاید پوشوندن عقده حقارت و خودکم‌بینی. سومیشم شاید اینه که تنها محلیه که برای زیباتر شدن بهش فکر می کنه. چهارمیشم حتما کمبود مغز و فکره!

به خدا حیفه. جوونی حیفه. تازه‌گی حیفه. زیبایی حیفه. تازه‌گی حیفه.

دخترم هنوز از این آشغالا نمالیده. ولی دور و برش میبینه و احتمالا یاد می‌گیره. چیکار کنم که خودش رو زیر این پرده دروغ قایم نکنه؟

فرانسوی‌ها به آدم قد و کله شق و یکدنده و دگم می‌گن ایده‌فیکس. یعنی مغزش روی یک مطلب کلید کرده و از موضعش اصلا پایین نمی‌یاد.

حالا یک زن یا دختر ایرانی را در نظر بگیرین. وقتی دلش یه چیزی می‌خواد به خوب و بدش فکر نمی‌کنه. حالا مهم نیست که عشق یکی رو لازم داشته باشه، یا یه لباس نو یا طلا یا ماشین فلان. به یک همچی آدمی می‌گن ایده‌فیکس.

به این موضوع اضافه کنین که زن ایرانی اهل کار هم نیست. خواسته‌هاشو باید یکی دیگه برآورده کنه. حالا می‌خواد این یکی دیگه پدر گرامی باشه یا مادر یا شوهر فعلی یا شوهر قبلی یا دوست پسر یا هر خر دیگه ای که بتونه تامین کنه. مهم به دست آوردنه. و این وسط باید به هر کثافت‌کاری و تن‌فروشی و دل‌فروشی و هر غلطی که فکرشو بکنین تن بده. مگه فحشا و تن‌فروشی غیر از اینه؟

البته قبل از اینکه صدای جیغ یک فمینیست به گوشتون برسه که ای مردسالار کثافت بوگندوی بی‌شعور نافهم کتک‌زن گیس‌بر، همین جا می‌گم که من خودم دست همه بانوانی رو که روی پای خودشون ایستادن و آویزون کسی نیستن می‌بوسم. اما انصاف بدین چند تا زن ایرانی میشناسین که اینجوری باشن؟ تازه اوناییم که کار می کنن صدی یکشون به شوهرشون کمک نمی‌کنن و درآمدشون دربست خرج لوازم آرایش و لباس و هزار کوفت و مرض دیگه می‌شه.

چرا چون شوهر بدبخت چشمش کور دنده‌اش نرم زن گرفته که خرجش رو بده. یعنی در واقع (به کسی برنخوره) یک فاحشه تمام وقت استخدام کرده!

زنده‌باد دختر خودم که باباش رو دوست داره. نه چون باباش براش خریدی می‌کنه، چون با پدرش احساس نزدیکی می‌کنه. زنده باد دخترم که علاقه‌اش به خاطر بستنی یخی نیست. زنده باد دخترم که براش بابا بوگندو نیست.

امروز دخترم زنگ زد. بعد از ظهر بود و حوصله کاری رو نداشتم. داشتم با ساختن یک نیمکت وقتم رو می‌گذروندم که زنگ زد. همش 3 دقیقه. دقیق دقیق. ولی خوب بود.

چرا همه در مورد حس مادری غلو می کنن ولی از حس پدری چیزی نمی‌گن؟ چرا نمی‌گن که یه پدر از همه چیزش می‌گذره تا بچه‌هاش به جایی برسن؟ چرا نمی‌گن پدره که تمام عمرش رو تقدیم بچه‌اش می کنه؟ چرا نمی‌گن گوشت و پوست و خون بچه از پدرشه؟ چرا روز پدر این قدر بی آب و رنگه؟ چرا پدر همیشه ندیده گرفته میشه مگر وقتی که ازش چیزی بخوان؟

دلیلش این نیست که بچه‌ها رو مادرا بزرگ می‌کنن و از روی قصد نقش پدر رو ندیده می‌گیرن؟ دلیلش این نیست که وقتی پدر داره برای آینده بچه‌اش جون میکنه مادر درگوش بچه نوای ضد پدر میگه؟ دلیلش این نیست که وقتی مادر برای بچه‌اش چیزی می‌خره نمی‌گه که پدر برای خریدن اون چیز زحمت کشیده؟ نمی‌گن که مادر هر وقت با بچه مشکل پیدا می‌کنه به پدر فحش می‌ده؟ نمی‌گن که پدر مرده‌اش هم توسط مادر نفرین میشه؟

چرا نمی‌گن؟ چرا؟ چرا؟

اینها مهم نیست. مهم اینه که دخترم زنگ زد و دخترم با بقیه فرق داره.